Gustav Mahler (1860–1911) – kompozytor i dyrygent przeło­mu XIX i XX wieku, jedna z najbardziej fascynujących postaci późnego romantyzmu. Jego twórczość, początkowo przyjmo­wana z rezerwą, z czasem zdobyła uznanie i dziś należy do najważniejszych punktów odniesienia w repertuarze symfo­nicznym. Mahler rozwijał język muzyczny na styku tradycji i no­woczesności, łącząc rozbudowaną orkiestrację z intensywną, często skrajną ekspresją. W jego utworach spotykają się ele­menty natury, codzienności i refleksji egzystencjalnej, tworząc wielowymiarowe i pełne napięć struktury dźwiękowe. Choć za życia ceniono go przede wszystkim jako dyrygenta, kompono­wanie pozostawało dla niego sprawą najważniejszą. Nazywał siebie „wakacyjnym kompozytorem”, tworzył głównie w krót­kich przerwach od obowiązków zawodowych. Pozostawił po sobie stosunkowo niewielki, lecz niezwykle znaczący dorobek. Dziś jego muzyka postrzegana jest jako jedno z kluczowych ogniw prowadzących ku nowoczesnej wrażliwości.