Cztery miniatury fortepianowe Statkowskiego wchodzące w skład op. 24 wykazują wyraźne nawiązania do polskiej muzyki ludowej. Można je odnaleźć w postaci rytmu, a także tanecznego gestu mazura, kujawiaka oraz oberka. W ramach struktury formalnej kompozytor preferuje typową dla tańca symetrię, oddającą taneczne schematy rytmiczne. Zdarzają się jednak odcinki, w których fraza nie pokrywa się ściśle z porządkiem wyznaczonym przez kreskę taktową, czego konsekwencją jest osłabienie charakteru taneczności i przesunięcie akcentu ku swobodniejszemu prowadzeniu frazy. Podobnie jak Chopin, Statkowski czerpie z form pieśni polskiej i tańca ludowego.