Uwertura koncertowa była pierwszym utworem na orkiestrę napisanym w czasie, gdy Szymanowski, dążąc do asymilacji najnowszych osiągnięć muzycznych, ulegał wpływom A. Skriabina i M. Regera, a szczególnie fascynowały go poematy symfoniczne R. Straussa. Pod względem technicznym i stylistycznym Uwertura wiele zawdzięcza muzyce R. Straussa. Za życia kompozytora utwór nie został opublikowany. Oceniając to dzieło z perspektywy późniejszych osiągnięć twórczych Szymanowskiego, łatwo byłoby zarzucić mu ex post brak autentyczności stylistycznej. Dla ówczesnej publiczności  jednak Uwertura była przejawem na wskroś nowoczesnej postawy Szymanowskiego. Kompozycja ta niewątpliwie dowodzi niezwykłych umiejętności młodego kompozytora, który ukazał w tym dziele czystość stylu, wyrazisty zmysł strukturalny, wysoki poziom pracy tematycznej i spontaniczną inwencję.