Osiągały szczyty popularności, przez wielu uważane za arcydzieła, choć zdaniem sceptyków ciążyły niebezpiecznie ku salonowości. Zaliczane były, wraz z nokturnami i impromptu, do „kobiecego” nurtu twórczości Chopina. W opisach ich charakteru pojawiają się: lotność, eteryczność, wzmożenie ruchu, arystokratyczność, erotyzm. Dzielą się na dwa nurty: towarzyski oraz koncertowy. Utwory zostały opracowane przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego.